คนเดียว - Diary of Nacky

	เก็บตกเที่ยวบาธ
	คิดถึง
	วันสุดท้าย ในปารีส
	ปารีสวันที่สอง ตอนจบ
	3 days in Paris: day 2 part 1
	3 days in Paris: Day1
	ตุหรัดตุเหร่ ในลอนดอน ตอน 1
	สาบานว่า...ไม่เสียใจ
	เพราะเธอ...
	คนเดียว
	2551 - Back to school
	จำเลยร๊ากกกก
	แมลงปอ/เพื่อนบ้าน/บอกรัก
	หยุดแรงงาน ท้องฟ้าจำลอง
	โอ้ชีวิตมีอะไรตั้งเยอะแยะ...
	เดย์ทริปทะเลกระบี่
	อ้วนนนที่กระบี่วันแรก
	กลับบ้านยาวๆ
	ก่อนกลับบ้าน
	วันพิเสษ ของคนพิเศษ
	Face "it" with the Grin
	สามสิบ
	The Ring อาถรรพ์แห่งแหวน
	the way we (choose to) ...were
	รีมิกซ์แดนซ์
	ศิลเปรอะ
	Follow me
	ปณิธาน
	ไม่ใช่นางเอก

คนเดียว

ไม่อนุญาตให้อ่านไดอารี่หน้านี้

Posted on Wed 28 May 2008 14:43

ยังมะเลิกอยู่คนเดียวอีกเหยอ..

เจ๊ผู้มี Permanent Head Damaged อีกคน

Fri 13 Jun 2008 23:34 [17]

น้องมีจ๋า
พี่เอาใจช่วยอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆนะจ๊ะ
ว่างๆก็แวะมาอัพได แก้เซงสิจ๊ะ
คิดถึงจิงคิดถึงจัง

พี่จูน

Fri 13 Jun 2008 16:18 [16]

รู้นะว่าคงจะยุ่งอยู่

แต่อดไม่ได้ทีจะเข้ามาแอบดูทุกวัน อยากรู้ว่า น้องมีจะยุ่งขนาดไหน น้องแน็คมีอะไร ๆ น่ารักมั่ง และพี่นุเอาใจน้องมียังไงมั่ง 55555 สรุปว่าอยากรู้อยากเห็นเรื่องน้องมี

คิดถึงนะจ๊ะ

ต่าย

Mon 9 Jun 2008 8:17 [15]

T_T

เหนื่อยจังง่ะ

ตั้งแต่เกิดและโตผ่านการเรียนหนังสือมา

ไม่เคยขยันเท่านี้เลย โฮๆๆๆ

อ่านหนังสือทั้งวัน ทั้งคืน จนรู้สึกอยากจะอ้วกออกมาเป็นตัวเลขและเปเปอร์พวกนี้แล้วเนี่ย

โว้ยยยยยยยย

เรียนคนเดียว

มันไม่สนุกจริงๆนะ

ไม่มีคนแลกเปลี่ยนไอเดีย
ช่วยกันคิดไปดิสคัสกับอจ.อ้ะ

ศุกร์ที่แล้ว พรีเซนต์ไปได้แค่เปเปอร์เดียว อจ.แอสซายให้พรีเซนต์มาทีละสอง ส่วนอีกสองต้องอ่านให้รู้เรื่องแล้วไปคุยกัน

ตัวต่อตัว แล้วตอบไม่ได้ เซ็ง

กดดันๆๆๆ

ไอ้วิชาQuantitive method ที่ไปเรียนกะเด็กๆนี่ก้อการบ้านเยอะระห่ำ
ให้เรียนเช้าถึงบ่าย
บ่ายถึงเย็นเข้าคลาสติวกับทีเอให้ทำการบ้าน ไปรันรีเกรสชั่นโมเดลในห้องคอม (มึน)
ยิ่งโง่เลขอยุ่ด้วย ใส่log / take diff /exp แบบโง่สุดๆ
พิสูจน์สมการล้านแสนสิบเอ็ดหมื่นไม่เป็น สอบวันอาทิตย์หน้่าเนี่ย เหอๆๆ

หัวเราะ..........

ให้กับชีวิต อุอุ

ให้พ้นเดือนนี้ไปก่อนเทิ๊ดดดดดดดด

....

โทรมเป็นศพแล้ว

Sun 8 Jun 2008 19:35 [14]

มาให้กำลังใจค่ะ ....

รู้แต่ว่าอีกคนนึงเค้าไปเรียน JDBA น่ะค่ะ ... อยู่ๆเค้าก้อมาเรียกตัวไปซะงั้น...

Fri 6 Jun 2008 10:03 [13]

น้องมีจ๋า
พี่มีใจช่วยเหลือน้องได้เต็มที่เลยนะคะ
สำหรับพี่ พี่มองเห็นความตั้งใจจริง และความพยายามของคุณน้องนะคะ
ทำให้เต็มที่ก่อนเนอะ
จะได้ไม่นึกเสียดายทีหลัง ว่า"รู้งี้"
สู้ๆนะคะ
แล้วจะเบรคอัพไดไปพักใหญ่เลยเหรอคะ
....
....
ยังไงก็รีบๆกลับมาเขียน คิดถึงแฟนคลับด้วยน้า

Mon 2 Jun 2008 10:21 [12]

งานเยอะ ลูกกวน เรียนหนัก

เครียด.......

ช็อปปิ้งคนเดียว ... ช่วยคลายปัญหาข้างต้นได้ชิมิจ๊ะ อิอิ

ได้เจอะกันแป๊บบบเดียว แต่รู้สึกดีใจจัง ไว้เจอกันอีกนะ เอาแบบนั่งคุยกันไปเลย 55555

ต่าย

Fri 30 May 2008 23:31 [11]

มีนาสู้ๆ

มีนาสู้ตาย

มีนาไว้ลาย

สู้ตาย สู้ๆ

แต่ไม่ต้องสู้ถึงตายหรอกนะ อิอิ เอาให้เต็มที่ก็พอ ทำได้อยู่แล้วหล่ะ คนแถวนี้ เอาหัว (ปลา) เป็นประกัน

Fri 30 May 2008 20:50 [10]

ได้ทำ กับ ทำได้
มันเหมือนกัน รึเปล่านะน้องรัก

ได้ทำ แม้ไม่สำเร็จ แต่ถ้าได้เก็บเกี่ยว ได้ยกตัวเองให้ก้าวสูงขึ้นได้ ก็นับว่ายอด

ทำได้ แต่ถ้าไม่ได้ความภาคภูมิใจ การนับถือตัวเองกลับมาก็...

อิอิ คิดแล้ว ก้าวไปแล้ว สตรีอย่างเรา อย่าถอยนะเฟร้ยยยยยยยยยยยย

ป = ปูมนพรีม

Fri 30 May 2008 17:01 [9]

เออ กะลังจะเม้นท์
เลื่อนมาเจอเม้นท์เพื่อนชายน้องมี
ละอายใจจัง
พี่อาจจะเป็นหนึ่งในบรรดา"คนที่สักแต่มีกระดาษแผ่นนึงมาประดับบารมี แต่ไม่มีความรู้ก็ได้"นะ แหะๆ รู้สึกคล้ายๆแบบนั้นอ่ะ Y_Y

เรียนคนเดียว พี่เคยมาแล้ว
เทอมนั้นดร็อปไว้แล้วเลยต้องมาตามเก็บเรียน 1:1
รู้สึกดีโคดดดดด 55555

ไปละ ไม่กล้าเม้นท์มาก
อายตัวเอง เหอๆๆ

Thu 29 May 2008 23:14 [8]

เสียดายจัง อ่านไดหน้าที่แล้วไม่ทันอ่ะ

พี่แอร์

Thu 29 May 2008 21:32 [7]

ปริญญาก็แค่กระดาษหนึ่งใบ เพื่อมาเพิ่มคำหน้าชื่อ หรือต่อท้ายชื่อ

แต่สิ่งที่ได้จากการเรียนคือ วิชา ความรู้ ที่หาไม่ได้ง่าย ๆ ตามท้องถนน

พี่ว่า มีนา ออจจะโชคดี เรียนคนเดียว มีอาจารย์คอยประคบประหงมทั้งคณะ ป้อนวิชาความรู้ให้เพียบ ถึงแม้จะไม่มีคนช่วยอ่านหนังสือ หรือช่วยทำงาน

หนักหน่อย แต่ก็ภูมิใจ ถ้าเราทำได้ จริงมั๊ย

พี่แอร์

Thu 29 May 2008 21:21 [6]

เม้นท์แล้วหาย เซ็งเป็ด......

ขอบคุณมากสำหรับคำมั่นสัญญา เอารูปสวย ๆ มาฝาก อิอิ ยิ่งเห็นรูปก้น เอ๊ย เห็นรูปแน็คที่ต่อจากรูปอาบน้ำอ่ะ น่ารักน่าฟัดจังเลย

เคยโดนรันสั่งสอนเหมือนกัน "ม๊ามา วันหลังก็ระวังหน่อยนะคะ ของจะได้ไม่เสียหาย" ใครเป็นลูก ใครเป็นแม่กันน๊อ....

คิดอยู่แล้วว่า กิจกรรมล้านแปด บวกกับหน้าที่ความรับผิดชอบของน้องมี ปกติก็มากมายก่ายกอง นี่ยัง(หาเรื่อง)ไปเรียนเพิ่มอีก แล้วมันก็ไม่ใช่ง่าย ๆ เลยนะ แต่ก็ขอเป็นกำลังใจให้น้องมีก็แล้วกัน สู้ ๆ นะจ๊ะ ว่างก็ส่งข่าวกันบ้างละกันนะ

ปล. เฮียเสริฐเคยเรียนป.โท แต่ไม่ได้เรียนต่อให้จบ ทั้งที่คะแนนดีมาก เฮียบอกว่า ไม่เสียดายหรอก เพราะได้ความรู้มาเยอะแยะ ได้เปิดโลกทัศน์ตัวเอง แค่นี้ก็พอใจแล้ว

ฉะนั้น ต่อให้น้องมีเรียนไม่จบ แต่ก็คงได้อะไรติดตัว และนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์ ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญกว่า ใบปริญญา ใช่ไม๊จ๊ะ

ต่าย

Thu 29 May 2008 17:32 [5]

โอ้โห การเจอกันก็คงน้อยเต็มที่ แล้วยังหยุดเขียนไดอีก แล้วจะอย่างไงต่อดีคะ ต้องรออีก 5 ปี เรียนจบก่อนเหรอค่ะ

น้าอ้อย

Thu 29 May 2008 10:13 [4]

เห็นด้วยกะเพื่อนชายติดเกาะจริงๆ นะ จะเรียนจบหรือเปล่า ไม่ใช่ปัญหา อยู่ที่ความพยายามของเรา มากกว่า ถึงแม้ว่า จะไม่จบ แต่เธอต้องตั้งใจเรียนเอาไว้ เอาใจตัวกะหัว ไปช่วยเต็มที่เลย

แต่อย่างน้อย ถ้าเรียนไม่จบ แล้วมีความตั้งใจจริง เราว่า แค่นี้ มีชัยไปกว่าครึ่งแล้ว

อ้อ แล้วคอยมาส่งข่าวนะ มีกำลังใจอีกกระบุงเบ้อเรื่ออยู่ตรงนี้ ถ้าหายไป เดี๋ยวกำลังใจ กำลังกาย เหือดหายไม่รู้ด้วย :p

พนพ

Wed 28 May 2008 22:43 [3]

เป็นกำลังใจให้น้องมีเน้อ สู้ ๆ อย่างน้องมีไม่มีอะไรเกินเอื้อมหรอกจ้า

รูปสวยอีกแล้ว เห็นโบสถ์อัสสัม แล้วคิดถึงโรงเรียนเก่าจังเลย

Wed 28 May 2008 16:30 [2]

เรียนไม่จบ สอบไม่ติด ไม่น่าละอายหรอกนะมีนา
ไมไ่ด้เรียนรู้อะไรจากการเรียน น่าละอายกว่า

เพราะฉะนั้นทำให้ดีที่สุด
อย่าลืมความตั้งใจที่มาเรียนก็พอนะ
จุดประสงค์มีนาคือการมีเรียนรู้ ก็ทำให้เต็มที่จ้า สู้ๆๆ เอาใจช่วย

ประเทศเราตอนนี้เห็นหลายคนจบป ตรี ป โท ป เอก มา
นอกจากกระดาษแผ่นสองแผ่นแล้ว
ไม่เห็นจะได้เรียนรู้อะไรกลับมาเลย

เสียดายเวลา เสียดายทรัพยากรที่เขาใช้จริงๆ

ปล มี พ่อเด็กคนนึงมาจ้างเราทำ โปรเจ็คให้ลูก ป ตรี อีกคนมาจ้างเราทำ ป โท

ด่ากลับไปเลย บอกว่าให้ผมเป็นที่ปรึกษาฟรียังดีกว่าทำให้หมดเลยแล้วได้ตังค์ ฮึ่มๆๆๆ

เพือนชายติดเกาะ

Wed 28 May 2008 14:58 [1]